
Kartpostal Satıcısı Arkadaşım
Her sabah kahvemi içtiğim River Bistro'nun önünde tekerlekli sandalyesiyle kartpostal satan bir kadın; beş günün sonunda arkadaş olduk.
Phnom Penh'de her sabah kahvemi içtiğim yer, nehir kıyısındaki River Bistro adlı kafe. İlk geldiğim gün, engelli bir bayan tekerlekli sandalyesiyle yaklaştı. Kucağındaki tezgâhta kartpostallar ve Kamboçya'yı tanıtan kitaplar vardı. Yardım amacıyla bir kartpostal seti aldım; şık bir karton kutu içinde on adet kartpostal.
Bu bayan masaları tek tek geziyor, satış yapmak için uğraşıyordu. Bazı masalar başlarını kaldırıp cevap verme gereğini bile duymazken, bazı masalarda duyarsız bir biçimde kafalarını hayır anlamında sallıyordu. Bir iki masa ilgilendi ve birer kitap satın aldı.

İsmini bir türlü ezberleyemediğim satıcı kadın her gün masama geliyor ve beni selamlıyordu. Kahve teklifimi de teşekkür ederek geri çeviriyordu. Beşinci günün sonunda arkadaş olduk.
Dostça yaklaşımım hoşuna gitmiş olmalı ki gülüşünde dolu dolu sevgi ve mutluluk vardı. Bugün onunla selfie çektim ve bu anı dondurdum.

