Taş Sokakların Sesi

Yanlış sokağa saptığımda karşıma çıkan küçük bir kapı, hiç planlamadığım bir akşama açıldı.

Sabahın ilk ışıklarıyla yola çıktığımda planım basitti: kalabalık uyanmadan biraz yürümek ve manzarayı sessizce izlemek. Ama yol, her zamanki gibi kendi planını çoktan yapmıştı.

Bir süre sonra işaretler kayboldu. Önümde uzanan patikada yalnız değildim; aynı yolu arayan başka insanlarla karşılaştım. Ortak bir dilimiz yoktu ama aynı yöne bakıyor, aynı anda gülümsüyorduk.

O gün anladım ki bir yere varmak, yolculuğun en küçük kısmı. Geriye kalan; yolda durduğun anlar, dinlediğin hikâyeler ve hiç beklemediğin karşılaşmalar.